جیغ های فرش
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام مرداد ۱۳۹۱ ساعت توسط فریبا حاج دایی
|
ای بزرگان، منِ آدم کوچولو/ فریبا حاج دایی
روزگاری سهراب سپهری از حیثِ جهانبینیاش، که بیاعتنا نسبت به حال و وضعِِ زمانهاش به نظر میآمد، با ویلیام بلیک مقایسه میشد و شاید هنوز هم میشود. من هم چنین قضاوتی داشتم تا چشمم به نقاشیهایِ خاصِ او از جنگل افتاد.
در دیباچه با نامی دیگر چاپ شده بوده.
خانم گرانت با اشاره به غصهی عشق سوان گفت: «فکر میکنم مسخره باشد که مردی به این فهمیدگی برای همچو زنی رنج بکشد که حتی زن جالبی هم نیست چون میگویند خیلی احمق است». این را با خردمندی آدمهای عاشق نشده گفت که معتقدند یک مرد فهمیده باید تنها به خاطر کسی غصه بخورد که لیاقتش را داشته باشد؛ و این کمابیش به آن میماند که کسی تعجب کند که چرا آدم به خاطر چیزی به کوچکی یک باسیل ناقابل دچار وبا میشود.